Rozdział 4 - Wstawaj królewno.

    Rozdział 4 

                                         Obudziły mnie jakieś wrzaski. Otworzyłam oczy i wpół świadoma ujrzałam chłopaków biegających po pokoju. Chyba bawili się w berka. Nie zdziwiło mnie to i wstałam, mając zamiar iść do pokoju. 
- O, wstałaś. - powiedział DongHo i zaprzestał zabawę.
- Jak można spać, kiedy czterech debili biega nad Tobą i wrzeszczy?! - krzyknęłam. 
- Ej, a Ren to już nie debil?! - krzyknął MinHyun. 
- On śpi i nie hałasuje! - odpowiedziałam. 
- Przepraszamy. - powiedział JongHyun. - To nie nasza wina, że śpisz cały dzień, tak jak MinKi. - dodał. Zrobiłam groźną minę i postanowiłam, iż pójdę do swojego pokoju. 
- Yuri! - zatrzymał mnie mój brat. - Możesz iść do spożywczego? - zapytał z nadzieją.
- Sam idź. - Nagle przypomniało mi się, że przecież mój brat bez przerwy gotuje, więc wypadało choć to dla niego zrobić. - Niech ci będzie. - powiedziałam. Nie miałam na to ochoty.
- Idź obudź MinKi'ego i weź go ze sobą, on lubi chodzić po sklepach. - DongHo podrzucił mi pomysł. 
- Czemu nie? - powiedziałam. - I tak nie mam nic lepszego do roboty. - wzięłam listę zakupów od chłopaka i ruszyłam w stronę drzwi do pokoju śpiącej królewny. 

                                               Zapukałam 2 razy. Nikt się nie odezwał, więc postanowiłam, że wejdę. Zobaczyłam blondyna słodko śpiącego w swoim łóżku. Obok niego leżał śliczny pluszak. 
- Uroocze - powiedziałam na głos. - MinKi. - powiedziałam głośno. - Minki! Ren! Wstawaj śpiochu! - krzyknęłam. Chłopak otworzył oczy.
- Czego chcesz i czemu nie pukasz? - zapytał i znowu schował się pod kołdrę. 
- Wstawaj, to zabiorę cię na zakupy. - powiedziałam. 
- Idź sama, ja chcę spać! - powiedziała księżniczka. 
- Zachowujesz się, jakbyś dostał okresu - powiedziałam i zaśmiałam się sama do siebie. Podeszłam do łóżka i pociągnęłam za kołdrę. Odetchnęłam z ulgą, gdy zobaczyłam, że chłopak był ubrany. - Wstawaj w tej chwili! - krzyknęłam. 
- No dobra, już dobra. Idź sobie, przyjdę za pół godziny. - powiedział.
- Niech będzie. Ale jeżeli mnie oszukasz, to poczujesz mój gniew. - powiedziałam i wyszłam.

                                           Czekałam w salonie oglądając głupie zabawy reszty. Ich pomysły były tak chaotyczne, że nie mogłam zrozumieć na czym polega gra. Spojrzałam na godzinę w telefonie i nagle w salonie pojawił się Ren. Był zupełnie ubrany i jak widać gotowy do wyjścia. 
- Idziemy tylko do spożywczego - wyjaśniłam mu. 
- Co!? A ja myślałem, że ty chcesz iść do centrum! - powiedział. 
- Nie marudź, tylko bierz listę. - wręczyłam mu kartkę wypełnioną produktami. Wyszliśmy z apartamentu.  - A teraz wytłumacz mi, gdzie tu jest jakiś supermarket? - powiedziałam. 
- Chodź... - powiedział i zaczął prowadzić. Po jakiś 10 minutach stanęliśmy przed supermarketem.

                                      Weszliśmy do środka. Wzięłam koszyk i zwróciłam się do mojego towarzysza. 
- Więc co mamy kupić? - MinKi wyciągnął listę i zaczął mi pon kolei czytać produkty. Chodziliśmy między półkami. Po jakimś czasie koszyk zrobił się pełny i mieliśmy wszystko. Kolejka do kasy była ogromna. W pewnym momencie jakaś dziewczyna podbiegła do nas.
- Ren! - krzyknęła - Jestem Twoją wielką fanką! Podpiszesz mi się? - pytała. Widać było po niej, że była bardzo szczęśliwa. Tylko zastanawiało mnie, po co jej długopis i zeszyt w spożywczym? Dziwni ludzie chodzą po tym świecie. Dziewczyna otrzymała autograf swojego idola, odchodząc od nas jeszcze zrobiła mu zdjęcie. MinKi pomachał do niej i przyszła nasza kolej.  
            
                                        Zapłaciłam za skasowane produkty i wręczyłam chłopakowi torbę.
- Dlaczego ja mam to nieść?! - zapytał.
- Bo jesteś chłopakiem. O ile nim jesteś. - powiedziałam, na co on oburzył się i wyszedł ze sklepu. Poszłam za nim.
- No przepraszam. - powiedziałam. - Tak mi się powiedziało, już przestań. - dodałam.  Blondyn wziął jedną z toreb. - Dziękuję. - powiedziałam i ruszyłam za nim.

_______________________________________________

Oto wasz kolejny rozdział ^,^ Dziękuję za wszystkie komentarze, motywujecie mnie C: